Co nieco o Chinach#4

chn

Jeden z najtrudniejszych, a zarazem najbardziej fascynujących języków świata – język chiński. Jest używany przez jedną piątą ludność świata i stanowi niesamowite wyzwanie dla rozpoczynających naukę ludzi. Chińskie pismo wygląda jak przypadkowe znaki – kreski i kropki, a język mówiony wydaje się być zbiorem niemożliwych do wymówienia, wręcz nieistniejących sylab.

Chiński chińskiemu nierówny

Język chiński to język tonalny. Składa się z wielu dialektów, nie sposób ich policzyć na palcach u jednej ręki. Różnią się one od siebie tak bardzo, że Chińczyk z Pekinu ledwo zrozumie (lub wcale!) mieszkańca innej prowincji. Wbrew pozorom, czynnikiem który łączy Chińczyków nie jest język, a pismo. Dlatego też mówi się, że można wyróżnić kilkanaście języków chińskich.mapachn

W 1955 roku tak zwany mandaryński „Putonghua” (powszechna mowa) został ogłoszony oficjalnym językiem. Opiera się on na dialekcie Pekinu „Beijinghua” (pekińska mowa). Jest językiem urzędowym w Chińskiej Republice Ludowej, Tajwanie i Singapurze. Nie jest to do końca dobre wyjście, ponieważ inne dialekty powoli wymierają. Chińczycy uczą się mandaryńskiego w szkole, ale podczas rozmowy ze starszymi obywatelami kraju nawet doświadczony, uczący się mandaryńskiego człowiek mógłby mieć problem ze zrozumieniem go.

Drugim, pod względem popularności, jest dialekt kantoński używany na południu Chin, szczególnie w Hong Kongu.

Podstawy chińskiego nie są trudne do opanowania, a gramatyka jest dosyć prosta. Nie ma deklinacji, koniugacji ani rodzajów i liczby mnogiej! Największe problemy leżą w 4 tonach, znakach i przysłów, które są używane przez wykształconych ludzi. Zazwyczaj składają się tylko z kilku znaków, ale trzeba znać historię ich pochodzenia aby zrozumieć znaczenie całego zdania.

Gramatyka

Gramatyka nie jest tak skomplikowana, jak mogłoby się wydawać. Dialekt mandaryński nie rozróżnia rodzajów (poza trzecią osobą liczby pojedynczej). Liczbę pojedynczą lub mnogą posiadają jedynie zaimki osobowe, dzięki czemu na naukę zasad używania chińskiego poświęcimy mniej czasu niż musielibyśmy poświęcić przy nauce innego języka.

Znaki

Liczba znaków wynosi ponad 47 000, jednak wymagany pułap do nauczenia się pisania i czytania to ok. 3000-4000. Wykształcony Chińczyk zna ich maksymalnie 7000. Pozostałe znaki są rzadko używane, i tylko pojedyncze jednostki znają ich więcej. Jeden znak odpowiada jednej sylabie posiadającej znaczenie, jednak większość słów w języku chińskim posiada od jednego do trzech znaków, a ich znaczenie różni się od znaków składowych.

Język chiński u obcokrajowców

W oczach samych chińczyków, ich język jest za trudny aby opanował go obcokrajowiec.  Jeżeli więc ktoś przywita się po chińsku („Ni hao” – witam), będzie wychwalany z grzeczności, ale także entuzjazmu. Jednak nie należy się zrażać, jeśli naprawdę się tym interesujesz i będziesz posiadać motywację. Wystarczy dobrze się go osłuchać i ćwiczyć wymowę oraz pismo. Najważniejsze, to wyznaczyć sobie cel i wytrwać w dążeniu do niego! Warto korzystać z korepetycji, lub magii internetu, która pozwala nam nauczyć się podstaw:

 

źródło: http://echiny.pl/e_jezyk_chinski/

Advertisements

3 comments on “Co nieco o Chinach#4

    • jeśli jesteś naprawdę zdeterminowa i nie traktujesz tego tylko jako hobby, to myślę że dasz radę po wielu ćwiczeniach i próbach!

      Lubię

  1. Tak sobie myślałam ostatnio o mandaryńskich/hongkońskich/etc. piosenkach. W nich na pewno ciężko jest zintonować wyraz i równocześnie zaśpiewać do melodii. Czy to dlatego w teledyskach są zawsze napisy? Ktoś mnie oświeci? Bo zastanawia mnie to od jakiegoś czasu.

    Lubię

Dodaj komentarz ^^

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s