O tym, czemu koty są lepsze od psów, czyli motyw zwierząt w mitologii koreańskiej

20121206001486_0

Dziękuję bardzo za tak miłe komentarze i bardzo się cieszę, że seria o mitach się spodobała ^^ Mam w planach pociągnięcie jej dalej, także wypatrujcie spokojnie kolejnego postu w najbliższym czasie 🙂


Koreańskie mity o zwierzętach w dużej mierze przypominają nasze, europejskie bajki. Wyjaśniają one jednocześnie pochodzenie lub zwyczaje naszych małych towarzyszy.

Złoty kot, czyli bajka o rybaku i  złotej rybce tylko w innym wydaniu.

Dawno temu żył sobie ubogi rybak, któremu nie wiodło się w życiu za dobrze. Czasami potrafił wrócić do domu bez ani jednej ryby. Tak samo było w tym ważnym dniu, który odmienił los małżonków. Rybak złowił tylko jednego karpia, którego wypuścił z litości z powrotem do wody. Następnego dnia spotkał on przystojnego mężczyznę, który wyjawił mu, że swym czynem uratował młodego księcia, syna smoka, który chcąc mu osobiście podziękować, zaprosił rybaka do siebie, do podwodnego królestwa.

Goszczono tam mężczyznę z pełnymi honorami przez parę dni, jednak rybak tęsknił za żoną. Otrzymał wtedy od władcy podwodnego królestwa żelazną miarkę, która miała moc spełniania wszystkich życzeń. Los rodziny rybaka odmienił się, ale pewnego dnia chytra kramarka ukradła im ją. Wszystkie dobra zniknęły.

Z rybakiem pozostał tylko pies i kot, które bardzo kochał. Kiedy był biedny spali razem w jednym pomieszczeniu, a kiedy się wzbogacił, każde w osobnym. Zwierzęta postanowiły pomóc i odzyskać skradzioną miarkę. Odnalazły dom kramarki, jednakże trudno było im znaleźć małą miarkę w dużym domu.

Sprytny kot wykorzystał w tym celu myszy, które pomogły im, pod groźbą zjedzenia mysiego króla. Kiedy kot zwrócił miarkę rybakowi, ten zarządził, że od teraz będzie mieszkał z ludźmi. Pies musiał zostać na podwórzu, a od tego momentu koty i psy się nie lubią.

2015102700185_1

Motyla wdowa

Opowieść, która tłumaczy pochodzenie motyli jest bardzo smutna. Dawno temu, żyła młoda dziewczyna, którą rodzice zaręczyli z odpowiednim dla niej kandydatem. Narzeczona nie mogła ujrzeć narzeczonego do dnia ślubu, zgodnie z tamtejszym zwyczajem.  Niestety nie było dane im się spotkać, gdyż młodzieniec zmarł tuż przed ślubem. Dziewczyna pogrążyła się w żałobie. Smutna przybrała białe szaty i codziennie chodziła na grób narzeczonego. Za każdym razem odprawiała pewien rytuał: krążyła dookoła mogiły i głośno rozpaczała, mówiąc, by ten zabrał ją do siebie.

Pewnego razu lament podziałał, ponieważ mogiła się otworzyła, a dziewczyna niewiele myśląc skoczyła do niej. Służąca, która była z nią, próbowała ją złapać, jednakże udało jej się pochwycić jedynie skrawek jej szaty. Kawałek ten zaczął dzielić się na wiele mniejszych części, które zamieniły się w białe piękne motyle. Od tego momentu Koreańczycy twierdzą, że wszystkie motyle pochodzą ze skrawka szaty młodej wdowy.

Nam.Gyewoo-Hwajeopdo-Hoam

Jeleń chrzestny

U podnóży góry Diamentowej mieszkał drwal, który ciężko pracował. Pewnego dnia, jak zwykle energicznie zabrał się do pracy. Ściął drzewa, ułożył chrust, a gdy poszedł odpocząć ujrzał piękną niewiastę. Zajęta była ona szyciem, które od czasu do czasu przerywała by napawać się widokiem, który widziała ze szczytu skały na której siedziała.

Drwal chciał do niej podejść, jednakże skała była tak stroma, że nie mógł się wspiąć na nią. Wtedy zaczął ją rąbać. Kiedy dziewczyna, a jak później się okazało boginka, to zauważyła wsiadła na obłok i uciekła do nieba. Drwalowi w poszukiwaniu piękności zaczął pomagać jeleń. Pokazał mu bowiem miejsce gdzie codziennie, osiem boginek zażywało kąpieli. Zalecił mu, by schował jedną z ich szat – okazało się, że boginki nie są w stanie unieść się do nieba bez niej. Polecił mu również, by szaty tej, nigdy nie ooddał swej wybrance.  I tak się stało.

Drwal przekonał dziewczynę, która nie mogła wrócić do domu, by została jego żoną. Wiedli szczęśliwe życie i mieli trójkę dzieci. Pewnego dnia kobieta poprosiła męża, by ten zwrócił jej szatę. Zakochany mężczyzna oddał ją jej, mając nadzieję, że po tylu latach  małżeństwa żona go nie opuści. Ta jednak poleciała z dziećmi do nieba.

I tym razem zrozpaczonemu drwalowi pomógł jeleń. Dzięki jego radom dostał się do nieba i wiedli tam również szczęśliwe życie co na ziemi. Po pewnym czasie Drwal  zatęsknił za matką, którą zostawił na ziemi. Kiedy wrócił na ziemię, okazało się, że nie może powrócić do nieba. Umarł z rozpaczy, a po śmierci zamienił się w koguta. W ten sposób Koreańczycy tłumaczą, dlaczego koguty wspinają się wysoko i pieją, tęsknią one bowiem za utraconą ukochaną.

b723cb26495e7c86bf3242cf7bec2871

Na przekór żabie

Zielona żaba miała knąbrego i nieposłusznego syna. Wszystkie jej polecenia wykonywał na odwrót, kiedy matka kazała mu iść na północ, szedł na południe, kiedy miał iść w góry szedł w doliny. Ciągnęło się to w nieskończoność, co bardzo złościło zieloną żabę.

W końcu nadszedł osatetczny dzień zielonej żaby. Poprosiła wtedy syna, by ten pochował ją przy rzece, a nie w górach, licząc na to, że ten jak zwykle jej nie posłucha i zrobi na przekór.

Kiedy umarła, syn zrozumiał jak bardzo ją kochał. Postanowił wtedy uszanować jej ostatnią wolę i pochować w pobliżu rzeki. Kiedy nadeszły silne opady, mogiłę zalała woda. Wtedy jej syn usiadł przy niej i zaczął głośno rozpaczać. Od tego momentu wszystkie żaby podczas deszczu rechoczą.

750ca9f1ec06a38ace265bfe6866bf7a

 Edytor: Milkyun

Reklamy

2 comments

Dodaj komentarz ^^

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s